Olbrzymi, bo zajmujący 3 hektary powierzchni, obraz św. Jana Pawła II od października ub.r. powstaje w Inwałdzie. Efekt finalny pochłonie kilka ton kamieni, piasku i ponad 12 tys. krzewów.
Na obraz św. Jana Pawła II składają się trzy części: jego portret, bazylika Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Wadowicach i Bazylika św. Piotra w Watykanie. Ten układ to dzieło Krzysztofa Siwickiego. Każdy z elementów kompozycji to mozaika wielu komponentów: roślin i kolorowych kruszyw. Na samą tylko twarz Ojca Świętego zużyto kilka rodzajów piasku o odcieniu cielistym. Potrzebnych materiałów dostarczyły okoliczne piaskownie i kamieniołom w Barwałdzie.
Aby obraz nie był jednorazową atrakcją, cała jego otulina obsadzona została krzewami kwitnącymi sezonowo. To sprawia, że każda pora roku będzie różnicować go barwą wschodzącego kwiatostanu czy listowia. Dzieło będzie można podziwiać albo ze szczytu platformy widokowej, albo z poziomu alejek (oplatać je będzie pajęczyna 8 km ścieżek), albo z lotu ptaka. Tutaj do wyboru będzie lot paralotnią bądź helikopterem.
Walory edukacyjne projektu dodatkowo zabezpiecza towarzysząca mu wystawa fotografii Ojca Świętego (przygotowano ją we współpracy z Archiwum Kurii Metropolitalnej i z Tadeuszem Warczakiem, fotografem Kurii) oraz cytaty z książki „Kwiatki Jana Pawła II” Janusza Poniewierskiego, pełne anegdot z życia Papieża. Jak zapewnia Magdalena Ficek, rzecznik projektu „Ogród Jana Pawła II”, część zysku ze sprzedaży biletów będzie przekazywana podopiecznym Stowarzyszenia Rodziców i Opiekunów Dzieci Niepełnosprawnych „Dać Szansę” w Wadowicach. – Dzięki tego typu działaniom każdy zwiedzający może mieć swój wkład w pomoc osobom niepełnosprawnym i ich rodzinom, a tym samym kontynuować dzieło św. Jana Pawła II – zaznacza.
W 26 kościołach stacyjnych na terenie diecezji bielsko-żywieckiej odbędzie się 7 października br. modlitwa w ramach inicjatywy „Różaniec do granic”. Wierni z beskidzkiej diecezji, która graniczy na terenie Beskidu Żywieckiego i Śląskiego ze Słowacją i Czechami, dziękować będą za opiekę Maryi oraz modlić się m.in. o nawrócenie, pokój i za rodziny. Ogólnopolskie przedsięwzięcie polegać będzie na odmówieniu różańca przez miliony Polaków nad wszystkimi granicami Polski.
Jednym z najważniejszych spotkań modlitewnych w ramach inicjatywy „Różaniec do granic” na terenie Śląska Cieszyńskiego będzie Trzycatek. To tutaj, w najdalej na południe położonym przysiółku Jaworzynki, zbiegają się granice Polski, Czech i Słowacji. W 1995 roku ustawiono w tym miejscu, w bliskiej od siebie odległości, trzy trójgraniaste słupy z jasnoszarego granitu, oznaczające granice. Dokładny punkt zbiegu granic znajduje się w korycie pobliskiego potoku, płynącego przez terytoria trzech państw.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
