Pierwsza odnotowana wizyta ks. Wojtyły w stolicy Dolnego Śląska przypada 13 września 1949 r. Ks. Karol Wojtyła, ówczesny wikariusz krakowskiej parafii św. Floriana, sprawował Mszę św. w kościele św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława przy ul. Świdnickiej. Świadczy o tym wpis w parafialnej „księdze gości”. Także w latach 50. Wojtyła jako duszpasterz akademicki i krakowski biskup pomocniczy wielokrotnie przebywał na Dolnym Śląsku. W lipcu 1959 r. we wrocławskim Arcybiskupim Seminarium Duchownym prowadził rekolekcje dla kapłanów zaś w październiku wygłosił konferencję dla wrocławskich studentów.

Lata sześćdziesiąte

Na początku lat 60. bp Wojtyła uczestniczył w spotkaniach poświęconych duszpasterstwu inteligencji twórczej, brał udział w pracach Komisji Duszpasterskiej Episkopatu Polski dotyczących programu VI roku Wielkiej Nowenny przed Tysiącleciem Chrześcijaństwa w Polsce, uczestniczył także w uroczystościach Dolnośląskich Dni Maryjnych. 31 sierpnia 1965 r. metropolita krakowski wziął udział - na placu przed wrocławską katedrą - w centralnej uroczystości obchodów 20-lecia polskiej administracji kościelnej na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Dzień później -

1 września - w ramach 89. Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski wygłosił w katedrze wrocławskiej wykład, w którym mówił o trwających od wieków relacjach między diecezją krakowską a wrocławską, wskazywał też na rolę Kościoła w utrzymaniu polskości na Śląsku w XIX i XX w.

400 lat Seminarium Duchownego było kolejną okazją do przybycia abp. Wojtyły do Wrocławia. 24 kwietnia 1966 r. podczas uroczystej sesji naukowej Wojtyła wygłosił wykład poświęcony zagadnieniu seminarium duchownego w kontekście dokumentów Soboru Watykańskiego II. Podczas inauguracji obchodów milenijnych we Wrocławiu, w przeddzień centralnych uroczystości 1000-lecia chrztu Polski z udziałem Episkopatu Polski w Trzebnicy (15 października 1966 r.) przewodniczył Mszy św. przy grobie błogosławionego Czesława (o godz. 18.00).

Lata siedemdziesiąte

Pierwsza wizyta Karola Wojtyły jako kardynała we Wrocławiu przypadła w 25. rocznicę utworzenia polskiej administracji kościelnej na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Na początku maja 1970 r. krakowski hierarcha uczestniczył w 119. Sesji Plenarnej Konferencji Episkopatu Polski. 4 maja do zebranych w katedrze wrocławskiej studentów przyszły biskup Rzymu mówił o chrzcie, który zmienia wewnętrzną jakość człowieka, wskazywał też na relacje chrześcijaństwa i kultury. „Chrześcijaństwo dąży do utrzymania równowagi, ale nieustannie podkreśla, że jakość człowieka jest w kulturze czymś nadrzędnym i fundamentalnym, zasadniczym”- mówił wówczas. W kolejnych latach bywał we Wrocławiu m.in. w związku sympozjum o pierwszej społecznej encyklice „Rerum novarum” Leona XIII (1971); wziął udział w posiedzenie Komisji Duszpasterskiej Episkopatu Polski we Wrocławiu (1972). W tym samym roku przyszły papież - w ramach Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski we Wrocławiu - przewodniczył Mszy św. koncelebrowanej przez biskupów Ziem Zachodnich i Północnych odprawionej z okazji ustanowienia na tych terenach polskiej administracji kościelnej. Wizja duszpasterska Kościoła w Polsce w kontekście sytuacji społecznej i postulatów Soboru Watykańskiego II stały się osią wykładu kard. Karola Wojtyły, który wygłosił podczas obrad Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Ogólnego we Wrocławiu (1973).

Dominikanie

Biskup krakowski chętnie odwiedzał tę wrocławską wspólnotę. U Dominikanów gościł m.in. 25 listopada 1973 r. Na zakończenie jubileuszu 750-lecia przybycia Dominikanów do Polski kard. Wojtyła wygłosił kazanie w kościele św. Wojciecha. Mszę św. koncelebrowało 40 kapłanów. „Bardzo odważne były pierwsze kroki synów duchowych św. Dominika na ziemi polskiej w latach trzydziestych XIII stulecia. A potem przez siedem i pół stulecia misja chrześcijańska na ziemi polskiej zakorzeniła się i rozprzestrzeniała. I tak przez 750 lat nieśli Dominikanie polscy światło i zbawienie”- mówił. Trzy lata później 10-11 października 1976 r. w rocznicę 750-lecia przybycia Dominikanów do Wrocławia kard. Karol Wojtyła ponownie uczestniczył, tym razem we wrocławskich obchodach w kościele św. Wojciecha, a podczas Mszy św. wygłosił okolicznościowe kazanie.

Wrocławskie Dni Duszpasterskie

„Udział świeckich w duszpasterstwie parafialnym” to tytuł wykładu, który kard. Wojtyła wygłosił w ramach II Wrocławskich Dni Duszpasterskich - 29 sierpnia 1972 r. - poświęconych problemom współczesnej parafii. Wojtyła był również stałym gościem kolejnych Dni Duszpasterskich. Metropolita krakowski miał być także gościem VIII WDD w 1978 r. Przygotował nawet odczytany bez jego udziału referat pt. „Misterium życia - misterium miłości”. Ciekawy był powód nieobecności Wojtyły, a było nim… konklawe w Rzymie.

Wojtyła i wrocławscy biskupi pomocniczy

Na prośbę swego przyjaciela, wówczas bardzo już chorego kard. Bolesława Kominka metropolita krakowski przewodniczył konsekracji biskupiej ks. Józefa Marka. Uroczystość ta miała miejsce w święto św. Jana Apostoła i Ewangelisty, 27 grudnia 1974 r. „Biskupie Nominacie! Masz być, jako biskup, wyznawcą i głosicielem tego życia i tej światłości, o której mówił słowem i pismem apostoł Jan. Masz być wyznawcą z głębi Twej duszy a zarazem głosicielem, mocą Twojego posłannictwa i posługiwania, głosicielem życia i światłości. Masz jak on, kłaść głowę na piersiach Mistrza i czerpać stamtąd to, czego nie można nauczyć się z żadnych książek, ale trzeba czerpać ze Słowa, które stało się Ciałem i zamieszkało między nami”- mówił podczas homilii wygłoszonej we wrocławskiej katedrze. 3 września 1974 r. Kilka lat później - 6 marca 1978 r. - kard. Wojtyła uczestniczył w pogrzebie tegoż biskupa. Wygłosił homilię, poprowadził także modlitwy przy trumnie i kondukt żałobny na cmentarz św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu. Wojtyła przewodniczył również uroczystościom pogrzebowym zmarłego 28 sierpnia 1974 r. biskupa pomocniczego archidiecezji wrocławskiej, ks. Andrzeja Wronki.

Dwaj przyjaciele

Przyjaźń kard. Wojtyły z kard. Kominkiem sięga Krakowa, gdzie w latach 50. pracował, zmuszony przez komunistów do opuszczenia Opola, późniejszy metropolita wrocławski. W kolejnych latach spotykali się wielokrotnie przy różnych okazjach, również w trudnych, momentach.

8 marca 1974 r. ciężko chorego metropolitę wrocławskiego odwiedził kard. Wojtyła. „Karolu, Boże Cię tu daj” - te słowa, które znamy z relacji ks. prof. Jana Kruciny, wypowiedział umierający metropolita wrocławski do swojego przyjaciela z Krakowa. Oddajmy głos kard. Karolowi Wojtyle: „Było to cztery dni przed jego śmiercią, kiedy go odwiedziłem we Wrocławiu. Kardynał Bolesław, jakkolwiek śmiertelnie chory, zachowywał całkowitą pełnię świadomości. Wyczułem, że czekał na te odwiedziny. Kiedy zostaliśmy sami, zaczął mówić. (…) Tego, co wówczas powiedział, nigdy nie zapomnę. Zdałem sobie równocześnie sprawę, że nie mógłby tego powiedzieć bez takiego zaufania, jakie żywi się w przyjaźni”. Kilka dni później - już po śmierci metropolity wrocławskiego 12 marca - Wojtyła uczestniczył w pogrzebie; brał udział w przeniesieniu zwłok do kościoła Matki Bożej na Piasku, procesji do katedry, przewodniczył Mszy św. pogrzebowej a także współprzewodniczył egzekwiom przy trumnie. „To postać wyrazista, dynamiczna, kapłańska, biskupia, zaangażowana, odważna - człowiek szerokich horyzontów, pionier polskości, hierarcha Kościoła, sługa Boga i ludzi. Postać jednoznaczna, Postać wyrazista, Postać historyczna, Postać niezwykła”- napisał później we wspomnieniach.

Ostatnia wizyta

Ostatni raz jeszcze jako kardynał Wojtyła był we Wrocławiu 27-28 kwietnia 1978 r. Jego pobyt związany był z uroczystością 30-lecia powojennej historii Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Metropolita krakowski mówił wówczas o potrzebie syntezy formacji intelektualno-teologicznej i wychowania duchowo-duszpasterskiego w seminarium duchownym. Dzień później przewodniczył panelowi „Problemy wiary w świetle współczesnej filozofii”, który odbył się w ramach sympozjum filozoficznego pt. „Wiara i nauka” zorganizowanego przez wrocławskie Seminarium.