Dziełu katechizacji Kościół zawsze poświęcał wiele wysiłków, jako jednemu ze swych najważniejszych zadań, gdyż Zmartwychwstały Chrystus, przed powrotem do Ojca, dał Apostołom ostatnie polecenie, aby czynili uczniów ze wszystkich narodów i nauczali je zachowywać wszystko, cokolwiek im przykazał. (...) Przedmiotem istotnym i pierwszorzędnym katechezy jest - aby posłużyć się wyrażeniem przyjętym przez św. Pawła i współczesnych teologów - „Tajemnica Chrystusa” (Bł. Jan Paweł II, CATECHESI TRADENDAE, n.1 i 5)
Powszechnie przyjmuje się postulat, że edukacja jest aktualnym odzwierciedleniem ładu panującego w społeczeństwie. Za jej przyczyną zaszczepia się w przestrzeni publicznej wartości ogólnoludzkie, na nich osadza się istotę procesu wychowawczego. W tym procesie żywo uczestniczy katecheza, której przesłanie wychowawcze, etyczne, moralne, a nade wszystko wyznawane wartości, mają swe źródło w Bogu.
Katecheza szkolna, ze względu na swe odniesienie do Stwórcy i odwoływanie się do autorytetu Kościoła poddawana jest regularnej krytyce, a poruszanym na zajęciach zagadnieniach towarzyszy nieustanna konfrontacja z wszechobecnymi już na obszarze edukacji postulatami zabarwionymi polityczną poprawnością. Trafnie wyraził się H. de Lubac, uważając, że walka z chrześcijaństwem kieruje się już nie tylko ku jednemu z jego fundamentów czy też konsekwencji: celuje się prosto w jego serce.
Chrystus żyjący w Kościele stara się nieustannie powtarzać, że człowiek bez relacji z Bogiem duchowo ginie. Katecheza szkolna przypomina nie tylko o tym, że do pełni rozwoju potrzebny jest człowiekowi Bóg. W rzeczywistości lekcja religii stanowi jedyną realną obronę młodego pokolenia przed antypedagogicznym materialistycznym nihilizmem, który w ateistycznej ideologii gender osiąga swe apogeum: postulowanie, że płeć jest w rzeczywistości kwestią umowną, którą determinuje kultura. Zaprzeczanie temu, że człowiek bytuje w dwóch płciach, jako mężczyzna i kobieta prowadzi w rzeczywistości do tego, że zarówno kobiecość, jak i męskość, przedstawiają się jako składniki, które nie mogą posiadać stałego zakotwiczenia w ludzkiej naturze.
W perspektywie tych faktów katecheza stanowi już nie tylko pasję przepowiadania, ale staje się pasją wydobywania ludzi z piekła, które próbuje im się zgotować już tu na ziemi. Katecheza towarzyszy człowiekowi na każdym etapie dziejów. Wbrew rozpowszechnianym opiniom, nigdy nie krępowała wolności ludzkiej, lecz zawsze przestrzegała człowieka, że jeżeli wyznawana przez naturę ludzką zasada wolności przerodzi się samowolę wówczas w miejsce takich wartości jak prawda, dobro, pojawi się grzech, który potrafi jedynie zniewalać i krępować ludzką naturę.
Katecheza w szkole musi na nowo włączyć się w kształtowanie procesu wychowania. Nie jest to jednak walka o ideę wychowania, ale o konkretnego człowieka, jego naturę, jego byt. Przecież temu człowiekowi przyszło wzrastać w świecie, w którym świadomie i planowo prowadzi się proces odhumanizowania człowieka w oparciu o fikcyjne, zmienne i złudne systemy wartości.
Inspiracją do działań na płaszczyźnie katechetycznej muszą stać się słowa św. Franciszka Salezego: „Miłość bowiem nakazuje ostrzegać zawsze głośno przed wilkiem, gdziekolwiek wdziera się on między owce” („Filotea”, s. 213). W kontekście tych słów trzeba jasno powiedzieć, że katecheza oferuje niezmienny system wartości, który dąży uświadomienia człowiekowi tego, że życie ludzkie budować można jedynie na trwałych, niezmiennych i uniwersalnych wartościach, a te może dać tylko Bóg.
Nowa minister edukacji, zamiast zająć się naprawą polskiej szkoły, zaczęła od lansowania edukacji seksualnej. Według Joanny Kluzik-Rostkowskiej, zamiast jednego przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie” dla wszystkich uczniów, zostaną wprowadzone różne programy. I tak jednym uczniom szkoła zaproponuje „konserwatywne” zajęcia o życiu w rodzinie, natomiast inni będą mieli do wyboru „postępową” edukację seksualną promującą antykoncepcję albo dodatkowe rozmowy o homoseksualizmie i prawach kobiet.
Obecnie w Polsce mamy w szkołach edukację typu A, polegającą na połączeniu odpowiedzialności z wiedzą o seksualności człowieka i wychowującą do abstynencji seksualnej nastolatków, czystości przedmałżeńskiej oraz wierności małżeńskiej. Zajęcia z „Wychowania do życia w rodzinie” prowadzone są w szkołach podstawowych (w klasach V-VI), gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych. Zajęcia są prowadzone z podziałem na chłopców i dziewczęta, a o tym, czy uczniowie w nich uczestniczą, decydują rodzice. Joanna Kluzik-Rostkowska, najwyraźniej pod naciskiem środowisk lewicowo-liberalnych i „postępowych” oraz lobby seksedukatorów chce wprowadzić w Polsce edukację typu B, czyli czysto biologiczną edukację seksualną, pozbawioną wartości etycznych, prezentującą techniczne aspekty współżycia seksualnego w połączeniu z promocją antykoncepcji.
Jest to o tyle dziwne, że edukacja typu B, jak wskazuje przykład brytyjski, prowadzi do katastrofy. Na Wyspach wprowadzono obowiązkową edukację seksualną w szkołach oraz wyjątkowo liberalne prawo aborcyjne, co wywołało efekt odwrotny do zamierzonego. Obniżył się jeszcze bardziej wiek inicjacji seksualnej, aborcje są wykonywane na skalę przemysłową, odsetek nastoletnich mam drastycznie wzrósł, dzieci rodzą dzieci, zwiększa się zachorowalność na choroby weneryczne, narastają problemy społeczne, a państwo ponosi coraz większe nakłady na wydatki socjalne. W Polsce na razie na tak masową skalę takie problemy nie występują, ale obecny rząd najwyraźniej dąży do tego, aby je wprowadzić w Polsce.
Są one pochodną myślenia, że sens życia człowieka polega na „satysfakcjonującym seksie”. Życie ma być lekkie, łatwe i przyjemne, zawsze „na luzie”, bez pracy nad sobą, samokształcenia, wymagania od siebie, samodyscypliny. Człowiek ma bezwzględnie, „do bólu”, realizować swoją wolność, zwłaszcza w sferze płciowości. W tym celu lansowana jest edukacja seksualna, która instrumentalizuje wyłącznie do wymiaru obiektu seksualnego drugiego człowieka, jest oparta na ideologii „bezpiecznego seksu” i ma mieć charakter instruktażu korzystania z seksu w oderwaniu od małżeństwa i odpowiedzialności rodzicielskiej. Rzecz jasna w takiej perspektywie każda religia, a zwłaszcza religia katolicka, jest „obciążeniem”, „cieniem przeszłości” ograniczającym człowieka.
Ta permisywna kultura jest zakorzeniona w liberalnej demokracji. Charakterystyczne jest w Polsce to, że tak wielu wczorajszych zaciekłych marksistów jest dziś gorliwymi liberałami i zajmuje się konstruowaniem genderowej utopii „nowego lepszego świata”.
W centrum Zielonej Góry doszło w poniedziałek rano do wypadku balonu z trzema kobietami w koszu. Jedna z nich z niego wypadła i poniosła śmierć. Dwie pozostałe nie odniosły poważnych obrażeń. Trwa ustanie okoliczności wypadku – poinformowała podsinp. Małgorzata Stanisławska z Komedy Miejskiej Policji w Zielonej Górze.
- W wyniku wypadku zmarła 28-letnia kobieta, która wypadła z kosza na dach jednego z budynków. Niestety, pomimo podjętej reanimacji nie udało się jej uratować. To członkini Aeroklubu Ziemi Lubuskiej, doświadczona pilotka balonów. Dwie pozostałe pasażerki balonu samodzielnie wyszły z kosza, kiedy opadł on na ulicę. Nie odniosły poważnych obrażeń – powiedziała PAP podinsp. Stanisławska.
Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.
Młoda kobieta została zobowiązana do wykonywania kary na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim. Każdego dnia musi stawiać się tam, aby odpracowywać zasądzone godziny. W tym czasie w domu zostawia troje małych dzieci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
