Izabela Maria Trelińska najpełniej wypowiada się w technice akwarelowej. Forma ta otwiera przed malarką szczególne możliwości zatrzymania w obrazach najbardziej przelotnych wrażeń. Subtelnymi dotknięciami pędzla kreuje kolorystyczno-przestrzenne struktury skłaniające widzów do zadumy i kontemplacji. Pobudzające ich zarazem do osiągnięcia własnych, indywidualnych odczuć i przeżyć. Zanikają uchwytne zmysłowo elementy obrazu, pojawia się rzeczywistość ukryta w mroku i wydobywana z niego zdziwionym, niepewnym spojrzeniem. Azja Mniejsza, Kair, Jerozolima, a także 8 Błogosławieństw, Ziemia Święta i Eilat to impresje zrodzone z gry barw, światła i  powietrza. Wspomniane trzy elementy spełniają ważną rolę w tej twórczości, ożywianej modlitwą, lekturami i ćwiczeniami duchowymi.
Na wystawie, obok kompozycji zainspirowanych podróżą do Ziemi Świętej, znalazły się także prace poświęcone Matce Bożej i aniołom. Madonny Izabeli Marii Trelińskiej przenika łagodne, wewnętrzne światło. Ukazują one świętość o ciepłym, ludzkim obliczu. Pełne wdzięku i harmonii wizerunki Matki Bożej z Efezu i Matki Bożej Częstochowskiej są wzruszającym odbiciem głębokiej wiary Artystki. Cykl pt. Święty Michał Archanioł, Anioły swą religijną żarliwością doskonale aktywizuje duchowość widza. Walor ten przypisany jest twórczości nieprzeciętnej, mistrzowsko łączącej poetycką wyobraźnię z niezawodną ręką.
Ksiądz Biskup oddał sedno twórczości prof. Trelińskiej niezwykle trafnymi słowami: "Jeżeli weźmiemy pod uwagę, iż Izabela Maria Trelińska nie tylko mówi i pisze o sacrum, ale także wypowiada to sacrum w swych pracach malarskich, tym większa jest nasza wdzięczność, że właśnie dzięki temu przestając z jej dziełami, obcujemy bezpośrednio z sacrum".
To piękne i mądre sformułowanie ujmuje istotę dokonań Artystki, kierujących uwagę widzów ku temu, co niewyrażalne i niepojęte, co przynależy do sfery ducha i świętości.