Reklama

Niedziela Wrocławska

Przypominamy: Sto lat księdza Franciszka

Zmarły ks. Franciszek Hanek w lipcu skończył 100 lat. Przypominamy relację z naszego ostatniego spotkania, kiedy to tuż przed jego urodzinami odwiedziliśmy księdza kanonika w parafii pw. św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Mielcu. 

ks. Łukasz Romańczuk

Ks. Franciszek Hanek kończy dziś 100 lat

Ks. Franciszek Hanek kończy dziś 100 lat

Na spotkanie z księdzem seniorem, udaliśmy się do Mielca, gdzie obecnie kapłan rezyduje. Podkarpacie to rodzinne strony ks. Franciszka, który w 1996 r. przechodząc na emeryturę, powrócił w to miejsce. – Początkowo ks. Hanek przebywał w swoim rodzinnym domu razem z bratem. Po jego śmierci został przyjęty w naszej parafii i razem z nami pełni posługę kapłańską. Jeżeli siły mu pozwalają, to spowiada, odprawia Mszę św. i uczestniczy w wydarzeniach parafialnych – mówi kustosz mieleckiej bazyliki, ks. Janusz Kłęczek.

Nigdy wcześniej nie znaliśmy ks. Franciszka, ale już po pierwszych chwilach spotkania, zyskał naszą sympatię. Gdy weszliśmy do jego pokoju, wyczekiwał nas, siedząc przy oknie. Przywitał nas z radością, uśmiechem na ustach i dobrym słowem.

Reklama

Zaczęło się w Mielcu

23 lipca 1921 r. Na świat przychodzi Franciszek, syn Stanisława i Julii. Były to lata II RP, a prezydentem był Wincenty Witos. Lata młodości Franciszka przypadły na burzliwy okres II wojny światowej. – Jeszcze przed wybuchem wojny, dochodziły do nas głosy, że mogą nastać niespokojne czasy. I tak się stało. W Mielcu było wtedy dużo niemieckich oddziałów. Początkowo pracowałem w zakładach lotniczych, które przeszły pod zarząd najeźdźcy. Trzeba było uważać, bo byli też tacy, którzy poszli na współpracę z Niemcami, a ja w tym czasie działałem w oddziale partyzanckim „Jędrusie”, pełniąc tam funkcję łącznika oraz instruktora broni. Z czasem musiałem się ukryć, bo zaczęto wywozić ludzi na roboty do Niemiec. Życie w ukryciu trwało kilkanaście miesięcy – wspomina ks. Hanek. Jak zaznacza kapłan, lokalizacja Mielca była o tyle specyficzna, że z jednej strony znajdowali się pod okupacją niemiecką, a z drugiej pojawiało się widmo najazdu sowieckiego. – Kiedy rozpoczęła się wojna, ludzie zaczęli masowo uciekać na Wschód. Nasz tato, mając doświadczenie wcześniejszej wojny i okrucieństwa Sowietów, nie pozwolił nam na to – mówi ks. Franciszek.

Tuż po wojnie…

Reklama

Z rozmowy dowiadujemy się, że kapłaństwo było zawsze pragnieniem stuletniego kapłana. – Księdzem chciałem być jeszcze przed rozpoczęciem wojny. Trudna sytuacja w naszym kraju uniemożliwiła mi to. Przerwaną naukę w szkole dokończyłem po wojnie. Zdałem maturę i wyjechałem do Lublina na KUL, gdzie studiowałem psychologię i filozofię, a następnie rozpoczęła się przygoda z Wrocławiem. Droga ta wiodła jednak przez Kraków, gdzie alumn Franciszek rozpoczął studia teologiczne na UJ i w tym mieście przeszedł formację do kapłaństwa. Mimo to swoje życie związał ze stolicą Dolnego Śląska. – Przygotowując się do święceń, wiedziałem, że swoją posługę kapłańską będę pełnił w archidiecezji wrocławskiej. Postanowiłem wyjechać na tzw. ziemie odzyskane, bo widziałem potrzebę pomocy nowoprzybyłym Polakom. Ludzie, którzy tam przyjeżdżali byli z różnych stron, głównie ze Wschodu. Ogólnie panowała bieda – opowiada ks. Hanek. Początek jego formacji przypadł na czas, kiedy święcenia kapłańskie przyjął Karol Wojtyła. – Pamiętam to nasze spotkanie. Poznałem go jako młodego kapłana. Podszedł do mnie, podał rękę i powiedział: „Lolek jestem”. Nigdy bym nie pomyślał, że 40 lat później to on będzie papieżem – mówi z uśmiechem ks. Hanek.

Kapłan

Formacja w seminarium trwała w tamtych czasach 5 lat. – Święcenia kapłańskie przyjąłem 3 czerwca 1951 r., w kościele Świętego Krzyża we Wrocławiu, nieopodal katedry wrocławskiej, której trwała odbudowa. Jako wikariusz byłem wysłany do Bolesławca. Tam przebywałem do 1953 r., później krótko na wrocławskim Psim Polu, by następnie zostać proboszczem w parafii św. Anny w Szewcach. W 1956 r. przeniesiono mnie do Łosiowa, a moją ostatnią placówką była parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Kostomłotach. Tam doczekałem emerytury, na którą przeszedłem w 1996 r. i wróciłem w swoje rodzinne strony. Pamiętam, że jeszcze w latach 70. XX wieku odprawiałem Msze św. w trzech językach: polskim, łacińskim i niemieckim – wspomina najstarszy kapłan archidiecezji wrocławskiej. Wracając do wydarzeń z czasów posługi jako proboszcz, ks. Franciszek bardzo ciepło wypowiada się o swoich byłych parafianach. Opowiadając o swoich początkach, jest bardzo wdzięczny za wszelką serdeczność i przyjęcie, jakie go spotkało. – Trafiłem do miejsc, gdzie było bardzo dużo ludzi wierzących. Byli oni dla mnie wsparciem. Pojawiały się różnego rodzaju trudności, ale przewyższały je dobro i życzliwość. Pamiętam początki katechezy. Po wojnie nie było łatwo. Brakowało salek. W jednej z miejscowości poszedłem z mikrofonem na rynek i tam opowiadałem o Panu Jezusie. Trudność sprawiał mi tylko radziecki mikrofon, bo był ciężki, ważył ok. 2 kg. Młodzież i dzieci przychodziły słuchać. Byli głodni Ewangelii – opowiada kapłan. Podczas naszego pobytu u nestora kapłanów archidiecezji wrocławskiej, mieliśmy możliwość obejrzenia starych zdjęć. Wśród nich były zdjęcia z peregrynacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która także odbyła się w Łosiowie. Na zdjęciach widać tłumy ludzi. – Wierni bardzo długo przygotowywali się na ten czas. Pięknie udekorowane ulice, domostwa. Ambitnie też do odwiedzin podeszli mieszkańcy Różyny. Tam zawsze byli ambitni ludzie, którzy wymagali od siebie jak najwięcej – wspomina kapłan. Nie jest tak, że o wiernych z parafii Łosiów pamięta tylko ks. Franciszek. – Parafianie również pamiętają o swoim byłym proboszczu. Zamawiają w jego intencji Msze św. – Minęło już 50 lat od pobytu ks. Franciszka w tej wspólnocie, a pamięć modlitewna trwa nadal – mówi ks. Mariusz Sobkowiak, administrator parafii. – Za moich czasów parafia w Kostomłotach była bardzo duża i rozległa. Liczyła ok. 5 tys. wiernych. Obecnie podzielona została na sześć odrębnych parafii – opisuje ks. Hanek. W naszej rozmowie pojawia się wiele wspomnień. W głosie ks. Franciszka słychać wzruszenie. Na pamiątkę naszej wizyty zrobiliśmy wspólne zdjęcie. Serdecznie się żegnaliśmy, a tymczasem ks. Franciszek rześkim krokiem schodzi po schodach i odprowadza nas do samochodu, który zostawiliśmy nieco dalej od plebanii. Mimowolnie dowiadujemy się, że motoryzacja jest pasją ks. jubilata, a potwierdził ją znajomością poszczególnych elementów konstrukcji auta. Gdy już nadszedł czas pożegnania, słyszymy – Przyjedźcie za tydzień, miło było was poznać. Takie spotkania dla kapłana-dziennikarza są cenniejsze niż najznakomitsze nagrody.

W bazylice mniejszej św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty planowane są uroczystości pogrzebowe ks. kanonika. Odbędą się one 12 grudnia br. o godz. 14:00.  

2021-12-09 14:58

Ocena: +9 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Brewiarz - skąd ta modlitwa i czy także dla świeckich?

2022-01-25 09:27

Bożena Sztajner/Niedziela

Czy także świeccy katolicy mogą odmawiać Brewiarz, zwany także Liturgią Godzin? Skąd wziął się zwyczaj tej modlitwy i dlaczego nazywa się ją modlitwą Kościoła?

W ciągu wieków różnie nazywano oficjalną i publiczną modlitwę Kościoła: najczęściej „brewiarz”, rzadziej officium divinum (służba Boża). Nazwy te występują jeszcze w Konstytucji o liturgii, ogłoszonej przez Sobór Watykański II. Nie wyrażają one jednak w sposób dostateczny istotnego sensu tej modlitwy.

CZYTAJ DALEJ

LGBT a Kościół

2022-01-24 08:51

[ TEMATY ]

LGBT

Adobe Stock

Kościół zakazuje błogosławieństwa par homoseksualnych. Mam takich znajomych i są to tacy sami ludzie jak wszyscy! Czy osoby LGBT są przez Kościół wykluczone?

Bardzo wiele osób próbuje oddzielić nauczanie Kościoła od nauczania Chrystusa, stąd też pojawia się wielkie niezrozumienie przekazu, który zostawił nam Jezus. Obraz Syna Bożego jako miłosiernego, kochającego każdego człowieka, troszczącego się o bezbronnych jest właściwy. Oderwanie go jednak od całego Chrystusowego nauczania powoduje załamanie właściwego patrzenia na przekaz, który pozostawił nam Jezus. Zadaniem Kościoła jest stanie na straży zdrowego Bożego nauczania. Co za tym idzie, nikt będący w Kościele nie może zmienić tego, co pozostawił nam Pan Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Papież zadzwonił do rodziny zastępczej

2022-01-25 15:01

[ TEMATY ]

rodzina

Franciszek

PAP

Franciszek zadzwonił do włoskiej rodziny zastępczej wychowującej dwoje niepełnosprawnych dzieci i podziękował za okazane przez nich serce. „Miałam wrażenie, że rozmawiam z przyjacielem. Chciał poznać bliżej historie naszych dzieci” – wyznaje Caterina, która długo nie mogła uwierzyć, że słyszy w słuchawce głos Papieża.

Ojciec Święty poznał historię tej rodziny dzięki ich przyjaciołom, którzy też mają niepełnosprawne dzieci. Byli oni ostatnio na audiencji w Watykanie, podczas której wręczyli Papieżowi list od Cateriny, Bruno i ich dzieci, opisujący realia ich życia. Napisali Franciszkowi m.in. o tym, że przysposobiona córeczka nie chodzi i nie mówi, ale dzięki wszczepieniu specjalnej protezy słucha muzyki, którą kocha i może usłyszeć głosy swych bliskich. Pisali też o dwóch naturalnych synach, z których jeden choruje na autyzm, i o jego ogromnej wierze. Do listu dołączyli zdjęcie, na którym widać jak całą rodziną oglądają w telewizji Anioł Pański z Franciszkiem. Caterina, wyznała agencji Ansa, że choć dołączyła do listu numer telefonu, to nie spodziewała się, że Papież do niej zadzwoni.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję