Reklama

Kościół

Czemu służy Narodowe Czytanie Pisma Świętego?

Od czterech lat Tydzień Biblijny rozpoczyna się aktem Narodowego Czytania Pisma Świętego w każdym kościele parafialnym w Polsce.

Zasadniczym impulsem do wprowadzenia w 2016 r. Narodowego Czytania Pisma Świętego były obchody 1050. rocznicy chrztu Polski. Bo gdy mowa o chrzcie, to od razu dotykamy wiary, która rodzi się ze słuchania słowa Bożego i z zanurzenia w wodzie żywej – Duchu Świętym (por. J 3, 5; 4, 12; 7, 39). Celebracją narodowego czytania czcimy zmartwychwstałego Chrystusa, który jest wśród nas przez Ducha Świętego. A najbardziej podstawową formą tej zbawczej obecności, bliską każdemu, jest Pismo Święte. Warto pytać: Po co zmartwychwstały Pan przez Ducha Świętego chce być tak właśnie obecny i działać w naszym życiu?

Księgi Pisma Świętego – zdroje wody żywej dla nas!

Ryt uroczystego odczytania wybranych fragmentów z księgi biblijnej, która w danym roku duszpasterskim jest przedmiotem wspólnotowej lektury, rozważań i medytacji, ma nam przywoływać i w jakimś stopniu uobecniać to chrzcielne zanurzenie w „Słowie, które jest Duchem i Życiem” (por. J 6, 63). W tym roku jako ochrzczony naród, przeżywający w duchu uwielbienia 100. rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, zanurzamy się w Ewangelii według św. Mateusza i w Mądrości Syracha. Przez pryzmat zawartego w nich słowa Bożego chcemy rozważać temat roku duszpasterskiego: „Eucharystia – tajemnica wiary”. Stąd hasło Tygodnia Biblijnego: „Kto we Mnie wierzy, będzie spożywał Chleb życia wiecznego” (por. J 6, 35 n.), które uzupełnia hasło IV Narodowego Czytania Pisma Świętego: „Misterium Słowa, które stało się Chlebem życia” (por. J 1, 14; 6, 48). Hasła te opisują największą tajemnicę – misterium naszej wiary, czyli świętą obecność Syna Bożego pośród nas. On jest „Chlebem Bożym, który z nieba zstępuje i życie daje światu” (J 6, 33). Rzecz jasna – życie Boże, wieczne!

Reklama

To samo życie niesie nam od momentu chrztu Duch Święty – woda żywa (por. J 4, 12; 7, 39), obecna w słowach Pisma Świętego. Ma ona swe źródło w ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Jezusie, ale otwiera się dla nas w Piśmie Świętym, które jest bezpośrednio dostępnym dla każdego „źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu” (por. J 4, 14). Jest ono podobne do źródła wody, które Mojżesz otworzył w skale dla ludu spragnionego na pustyni (Lb 20, 11). Ono jest tym zdrojem zbawienia, o którym proroczo mówił Izajasz: „Wy zaś z weselem wodę czerpać będziecie ze zdrojów zbawienia” (12, 3). To jeden zdrój wody żywej w Chrystusie – rozmnożony na nieskończoną wręcz ilość „zdrojów zbawienia” w postaci ksiąg Pisma Świętego, dostępnych dla milionów ludzi – teraz, dzisiaj, i przez wieki!

Moje Pismo Święte – moja i nasza świątynia Ducha

Gdy Pan Jezus wyjaśniał Apostołom tajemnicę chleba życia i konieczność wiary, powiedział: „Słowa, które Ja wam powiedziałem, są Duchem i są Życiem” (J 6, 63). A zatem Pismo Święte jest uprzywilejowanym mieszkaniem, swego rodzaju Tabernakulum – Mieszkaniem – Namiotem Ducha Świętego. Bo zawiera ono słowa pochodzące od Boga i od Syna Bożego, które mają w sobie Ducha. Każda jego księga, także te Starego Testamentu, są nie tylko natchnione przez Ducha Świętego, ale także „tchną” Duchem Świętym, komunikują Go w kluczu chrystologicznym (por. Papieska Komisja Biblijna, Natchnienie i prawda Pisma Świętego. Słowo, które od Boga pochodzi i mówi o Bogu, aby zbawić świat, Kielce 2014, n. 49).

Przez doroczne koncentrowanie naszej uwagi na jednej księdze Pisma Świętego chcemy pomóc wiernym, aby samodzielnie wchodzili do tego Namiotu. W miarę możliwości codziennie lub w każdą niedzielę. Za każdym razem odczuwa się w tym Namiocie Słowa wyjątkowo intensywną obecność Ducha Prawdy rozjaśniającego ciemności, w których nieraz się znajdujemy z powodu ciężkiego grzechu czy cierpienia. On objawia i rysuje w naszych duszy oraz intelekcie głębszą linię naszej osobistej historii: tę szkicowaną przez miłującego Ojca, dzięki której nasze życie i zmagania wpisują się w historię zbawienia. Ta Boża linia – odkrywana i akceptowana – przemienia nasze codzienne zmagania w osobistą i wspólnotową historię zbawienia.

Słowo od Boga – mój Pocieszyciel

Reklama

Ofiarowane wierzącym w kościele fragmenty z Ewangelii wg św. Mateusza i z Mądrości Syracha uznajemy z kolei wraz z Ojcami Kościoła za osobisty list Pana Boga do nas wszystkich. Przed jego otrzymaniem modlimy się w kościele, aby każdy otrzymał taki fragment Ewangelii i Mądrości Syracha, który jest mu najbardziej potrzebny jako pocieszenie czy umocnienie w tym właśnie roku, na tym etapie powołania chrześcijańskiego, w tych okolicznościach życia narodu i Kościoła w Polsce. Każdy z otrzymanych fragmentów niesie w sobie Ducha Pocieszyciela, przez którego, jak pisze św. Paweł: „Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, pociesza nas w każdym naszym ucisku, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakimkolwiek ucisku, tą pociechą, której doznajemy od Boga” (por. 2 Kor 1, 3-4). Nie jest to jakieś naiwne, często słyszane od znajomych słowo optymizmu typu: „Nie martw się, wszystko będzie dobrze!”. Apostoł Paweł, kontynuując swoją naukę o pocieszeniu pochodzącym od Ojca i Syna, i Ducha Świętego, od razu wyjaśnia: „Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie i który nas namaścił, jest Bóg. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych” (2 Kor 1, 21-22). Boże pocieszenie to napełnienie mocą Ducha Świętego! A jest to moc zwyciężająca ataki Złego, demonicznego systemu zła obecnego w różnych formach także w świecie współczesnym. W istocie dopiero takie zwycięstwo, co więcej: codzienne zwyciężanie mocą Ducha Pocieszyciela rodzi w sercu wierzącego chrześcijanina prawdziwe pocieszenie, wręcz radość i wesele.

Mądrość zawarta w słowach Pisma Świętego, a pochodząca od Ducha Pocieszyciela, sprawi – jak zapewnia Syrach – że człowiek karmiący się tymi słowami „znajdzie wesele i wieniec radości i wieczną sławę odziedziczy” (por. Syr 15, 6). Ta osobowa Mądrość Boża, którą jest Duch Pocieszyciel:

„jak matka wyjdzie mu naprzeciw
i jak dziewicza małżonka go przyjmie.
Nakarmi go chlebem rozumu
i napoi go wodą mądrości.
Oprze się on na niej i nie ugnie się,
przylgnie do niej i nie będzie zawstydzony.
Wywyższy ona go ponad jego bliźnich
i pośród zgromadzenia otworzy mu usta” (Syr 15, 2-5).

Słowo Pana – mój Sędzia

Jezus, podsumowując swoją ziemską działalność głosiciela Ewangelii pochodzącej od Boga, oznajmił: „Kto Mną gardzi i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które wygłosiłem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym” (J 12, 48). Zanim jednak przyjdzie każdemu z nas i nam jako wspólnocie stanąć w dniu ostatecznym na sądzie Bożym, zmartwychwstały Pan kieruje do nas swoje słowa utrwalone w Piśmie Świętym, które są żywe i mają moc prześwietlania naszego postępowania oraz dokonywania sprawiedliwej oceny. Bardzo mocne potwierdzenie tego sądowniczego działania słowa Bożego mamy zarówno w nauczaniu proroków Starego Testamentu, jak i w nauczaniu Jezusa z Nazaretu. Ale bodaj najbardziej przejmujące są słowa, które zmartwychwstały Pan kieruje do siedmiu Kościołów Azji Mniejszej, skupionych wokół wspólnoty w Efezie, kończąc każde swe przesłanie wezwaniem: „Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów” (Ap 2, 7 i inne). I tak np. do wiernych Kościoła w starożytnej Filadelfii mówi:

Znam twoje czyny.
(...) ty, chociaż moc masz znikomą,
zachowałeś moje słowo
i nie zaparłeś się mego imienia.
Oto Ja ci daję [ludzi] z synagogi szatana (...).
Oto sprawię, iż przyjdą i padną na twarz do twych stóp,
a poznają, że Ja cię umiłowałem.
Skoro zachowałeś naukę
o mojej cierpliwości,
i Ja cię zachowam od próby,
która ma nadejść na cały obszar
zamieszkany, by wypróbować mieszkańców ziemi” (Ap 3, 8-10).

Ale wiernych z Efezu surowo napomina:

„Znam twoje czyny:
trud i twoją wytrwałość,
i to, że złych nie możesz znieść,
i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są,
i że ich znalazłeś kłamcami.
Ty masz wytrwałość,
i zniosłeś cierpienie dla imienia mego – niezmordowany.
Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości.
Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się,
i poprzednie czyny podejmij!
Jeśli zaś nie – przyjdę do ciebie
i ruszę świecznik twój z jego miejsca,
jeśli się nie nawrócisz” (Ap 2, 2-5).

W Ogólnopolskim Tygodniu Biblijnym uwielbiajmy Ojca i zmartwychwstałego Pana, który mówi do nas przez Ducha i w ten sposób nas sądzi, pociesza, inspiruje i zbawia!

Ks. Henryk Witczyk
Autor jest biblistą, profesorem Wydziału Teologii KUL, jedynym polskim członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej

2020-04-21 12:05

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czerpać z życiodajnej lektury

[ TEMATY ]

wywiad

Pismo Święte

rozmowa

tydzień biblijny

CIDD

Ks. dr Rafał Pokrywiński

Ks. dr Rafał Pokrywiński

- Ciągle zmieniająca się nauka, nie wspominając o dewaluacji słowa w socjologii i polityce, sprawia, że człowiek chce czegoś pewnego, z autorytetu. I tu wchodzi słowo Boże – powiedział ks. dr Rafał Pokrywiński, odpowiedzialny za Dzieło Biblijne w diecezji drohiczyńskiej, w rozmowie z Moniką Kanabrodzką.

CZYTAJ DALEJ

Włochy: w niedzielę beatyfikacja Jana Fornasiniego – kapłana, męczennika II wojny światowej

2021-09-24 12:25

[ TEMATY ]

beatyfikacja

Jan Fornasini

pl.wikipedia.org

Giovanni Fornasini

Giovanni Fornasini

W niedzielę 26 września w bazylice katedralnej św. Petroniusza w Bolonii prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro ogłosi błogosławionym Jana Fornasiniego – pochodzącego z tych stron kapłana, który zginął jako męczennik pod koniec 1944 roku. Miał wówczas zaledwie 29 lat, z których jedynie 3 przeżył w stanie duchownym. Ze względu na jego zaangażowanie na rzecz ofiar wojny nazywano go "aniołem z Marzabotto".

Przedstawiamy krótki życiorys Jana Fornasiniego:

CZYTAJ DALEJ

Abp de Moulins-Beaufort o sporach migracyjnych w Europie

2021-09-24 20:51

[ TEMATY ]

Europa

CCEE

kryzys migracyjny

Vatican News/AFP

Abp de Moulins-Beaufort

Abp de Moulins-Beaufort

W kryzysie migracyjnym nie można się domagać, by kraje Europy Wschodniej ponosiły ten sam ciężar, co dawne imperia kolonialne – uważa przewodniczący Episkopatu Francji. Uczestniczy on w obradach Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE), która jest poświęcona braterstwu w kontekście encykliki Fratelli tutti. Jednym z tematów obrad jest kryzys migracyjny.

Jak zauważa abp Éric de Moulins-Beaufort, ważne jest, abyśmy zdali sobie sprawę, że kraje naszego kontynentu miały różną historię. „To my kraje zachodnie byliśmy mocarstwami kolonialnymi, wyruszyliśmy na podbój świata, z dobrymi i złymi tego konsekwencjami, podczas gdy kraje Europy Wschodniej przez całe stulecia były dla nas przedmurzem, chroniącym nas przed Turkami, ale nie miały możliwości czy ochoty na kolonialne wyprawy. Mamy więc różną historię i różną odpowiedzialność. Nie możemy domagać się od krajów Europy Wschodniej, by w równej mierze ponosiły one konsekwencje naszych działań – mówi abp de Moulins-Beaufort.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję